Interview: CLUBDINER #4 met Lisa Desager & Zoë Van der… | Stelplaats

08/04/22

Interview: CLUBDINER #4 met Lisa Desager & Zoë Van der Pas


Lisa Desager en Zoë Van der Pas verzorgen vanavond voor de tweede keer de scenografie voor het CLUBDINER. Met hun focus op dynamiek, verrassing en hergebruik weten ze opnieuw de hal van STELPLAATS op een prachtige manier te transformeren. In volle voorbereiding voor CLUBDINER #4, namen ze even de tijd om wat meer te vertellen over hun kunst en wat er allemaal bij komt kijken.

Interview door Marthe Algoed.

Beelden door Jente Waerzeggers.


"Het is niet iets wat je op voorhand ontwerpt en dan neerzet, scenografie is trial and error. En dat is heel leuk, want zo leer je veel bij."

– Zoë


Wat betekent scenografie voor jullie?


Lisa: Scenografie schept de sfeer. Het is een bestaande ruimte zo inkleden en veranderen dat je een nieuwe lijkt te creëren.

Zoë: We zijn allebei architecten van opleiding en vinden scenografie interessant, juist omdat het zo vluchtig en tijdelijk is. Een gebouw neerzetten duurt meerdere jaren, terwijl we alles hier opzetten en afbreken op twee dagen. Je kan het proces gemakkelijk mee volgen en zelf vormgeven. Dat zorgt ervoor dat er veel ruimte is voor experiment. Het is niet iets wat je op voorhand ontwerpt en dan neerzet, scenografie is trial and error. En dat is heel leuk, want je leert zo veel bij.


Waar halen jullie je inspiratie vandaan?


Zoë: De ingepakte planten zijn een toevallige referentie naar Christo en Jeanne-Claude. Verder hergebruiken we veel materialen. Zo hebben we bij het eerste CLUBDINER gewerkt met ‘afgedankte’ theaterdoeken en hebben we de stoffen voor vandaag gerecycleerd van het vorige CLUBDINER.

We denken na over hoe we materialen uit de bouwwereld op een andere manier kunnen inzetten. Dat leidt soms tot werf-achtige structuren, zoals vanavond met onze werflampjes als verlichting. Ook in de kunst- en cultuurwereld is zo veel herbruikbaar, maar het is nog geen gewoonte.

Lisa: Architectuur is al een heel vervuilende business, maar scenografie vaak nog meer. Meters stof kopen voor één avond om ze daarna nooit meer te gebruiken, is niet duurzaam. Daarom kijken we eerst naar wat we kunnen doen met materialen van de vorige CLUBDINERS.

Voor de theaterdoeken bellen we wat rond en zo komen we soms echt op zotte plekken terecht. Zoë is zo een keer beland in een depot van een theaterhuis vol met oude decorstukken. Daar krijg je dan weer nieuwe inspiratie en ideeën. Op korte tijd leer je veel bij over materialen en dat is het leuke.


"Bij ons eerste CLUBDINER lag de focus op het intieme en het gezellige, vanavond ligt ze op het feest. Iedereen mag weer aan één grote tafel zitten, de cirkel is geopend."

– Lisa


Dus jullie hebben op een bepaalde manier verder gebouwd op het vorige diner?


Zoë: De bedoeling bij onze eerste editie was om een andere ruimte te creëren dan de STELPLAATS die iedereen kent. De planten zijn iets typisch van hier, dus dan vonden we het een leuk idee om die in te pakken. Toen was ons concept een soort Grieks theater vol sculpturen. Voor vanavond hebben we enkele elementen van de vorige keer behouden – zoals de ingepakte planten – maar alles is veel opener: het theater is een beeldentuin geworden.

Lisa: Het theaterzaaltje van vorige keer hadden we gecreëerd door doeken rond de tafels op te hangen in een cirkel. Nu doen we dat weer, maar breken we die constructie open. Bij ons eerste CLUBDINER lag de focus op het intieme en het gezellige, vanavond ligt ze op het feest. Iedereen mag weer aan één grote tafel zitten, de cirkel is geopend.


"Dat is het leuke aan het CLUBDINER: verschillende disciplines zoals muziek, scenografie en koken vloeien door elkaar. Iedereen inspireert elkaar, wat heel leerrijk is."

– Lisa


Houden jullie rekening met het eten of de muziek voor jullie ontwerp?


Zoë: We proberen dat zeker te doen. We zoeken de DJ’s op en kijken naar welke soort muziek ze spelen. Vorige keer waren het allemaal vrouwen, wat we super leuk vonden. We hebben toen ook de kok gecontacteerd, maar ons ontwerp niet echt afgestemd op het eten zelf. Wel hadden we de schikking van de tafels en het verloop van de avond met haar besproken.

Vanavond staat er een Japans diner op het menu. Ook voor de inkleding van de ruimte hebben we overlegd met de chef. Ons idee van één grote tafel vond hij leuk, omdat men in de Japanse cultuur ook samen aan één grote tafel eet. Het licht en de kleuren verwijzen naar Tokyo en haar vele neon lights.

Lisa: Eerst waren we helemaal niet van plan om die neon lights te doen, maar dat is het leuke aan het CLUBDINER: verschillende disciplines zoals muziek, scenografie en koken vloeien door elkaar. Iedereen inspireert elkaar, wat heel leerrijk is.

Zoë: Het is een proces van ‘babbelen met die persoon en dan ons ontwerp helemaal omgooien’. Dat vind ik ook het toffe aan scenografie, je kan er altijd nog iets aan veranderen.


Is er een rode draad doorheen jullie projecten?


Lisa: In het algemeen is dat onze dynamische scenografie. Ons centrale idee is dat je in de loop van de avond nieuwe dingen tevoorschijn ziet komen. Niet dat je aankomt, alles snapt en dat vervolgens vier uur lang hetzelfde blijft.

Zoë: De rode draad hier is de metamorfose: van de eerste editie naar de tweede, maar ook doorheen de avond zelf.


Hebben jullie een bepaald doel voor ogen met jullie werk in Stelplaats?


Zoë: Het leuke aan STELPLAATS vind ik de mix tussen muziek en scenografie. Het zou leuk zijn verder te groeien in die wereld.

Lisa: Een optreden kan je op wel honderd verschillende manieren beleven. De plaats van de DJ of zanger is zo bepalend voor de ervaring. Het kan veel meer zijn dan gewoon ‘daar is het podium en hier het publiek’. In een ruimte als deze heb je ontelbaar veel mogelijkheden op dat vlak.

Clubdiner zoelisa web res 32
Clubdiner zoelisa web res 43
Clubdiner zoelisa web res 14
Clubdiner zoelisa web res 48
Clubdiner zoelisa web res 58
Clubdiner zoelisa web res 61
ANDERE BLOGPOSTS